دلواپس

                           آنقدر زیباست آمدنت

                     که هرلحظه دلواپس می شوم

                               برای رفتنت

                                              #عسل_شبرو

                                              

عروسکای دنیاش

  

   خیلی آسون بازی کردم باهاش

   باور کردم هیچ عروسکی نداشت

   غافل از اینکه منم شدم

   یکی دیگه از عروسکای دنیاش

    #عسل_شبرو

                       

حس زیبا

      چه حس زیبایی

     خیس شدم از باران احساس تو

     پر شد وجودم از دوست دارمهای تو

     بیدار نکن مرا از این رویا

      #عسل_شبرو

                      

بنویس

  عسل قلمت را بردار چیزی بنویس

  می دانم حرفهایت حرف دل است

  بگذار قلمت غمهایت را خط بزند

  این فاصله ها را بشکند

  دیوار غرور را ویران کند

  بنویس از احساس رقص آب بر سنگ

  بنویس از غنچه های باغ آرزو

  بنویس از غم غربت ثانیه ها

  بنویس از کودکی گریان خیره به دستان فرشته

  بنویس از آنها که هیچ نمی دانند و می خندند

  بنویس از آنهایی که واژه ها هم

  از گفتنش خجالت می کشند

  بنویس شکستن سکوت هم دیگر بی معناست

  بنویس بترس از قهر زمین و آسمان

  بنویس از تنهایی کویر خشک و سوزان

  بنویس از خشم طوفان بی رحم

  بنویس از غروب لحظه های زندگی

  بنویس این آتش همه جا را سوزانده

  بنویس این بازی دیگر بازیکن ندارد

  بنویس از اینجا تا انتهای جاده فاصله نمانده

  این قلم  عسل بود که نوشت

  اما می داند این بار هم چشمهایت را می بندی

  بر آنچه دیدی و خواندی

  #عسل_شبرو       

                           

کودک آواره

  سلام بر تو ای کودک آواره

  می دانم سقف خانه ات فرو ریخته

  می دانم تمام رویاهایت ویران شده

  نگاه معصومت جان مرا سوزانده

  اشکهایت را می بوسم و با تو می گریم

  آغوشی به گرمی خورشید دارم

  جیبم خالی است شرمنده ام

  اما قلبم آشیانه مهر و عاطفه است

  دستانم چشم براه دستان سرد توست

  آنچه پناهگاه من است

  اینک سرپناه توست

  همه آنچه که دارم همین است

  اگر از همه جا بریدی یک نفر اینجاست

  سقفی ساخته با نفسهایش که از آن توست

  #عسل_شبرو